Ομιλία του μακαριστού πατέρα μας Αθανασίου Μυτιληναίου. Από τη σειρά Απαντήσεις αποριών (Κατηχήσεων Ανδρών-Γυναικών).

Είτε είναι κανείς Ιεροψάλτης ή Αναγνώστης είτε απλώς φιλακόλουθος ή ακόμα και αποτειχισμένος, οι παρακάτω σύνδεσμοι ίσως φανούν χρήσιμοι σε κάποιον που αναζητά τα Λειτουργικά Κείμενα των Ακολουθιών.

"Εκμαυλίζουν τις ψυχές και τα σώματα των παιδιών μας".

Ο θαυμαστός βίος της Αγίας ενδόξου Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής

Ἡ Ὁμιλία αὐτήν τοῦ π. Σεραφείμ Ζήση μοναχοῦ, ἐκφωνήθηκε την Τετάρτη 13-12-2017, στήν αἴθουσα “ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ” τοῦ χριστιανικοῦ συλλόγου “Ἅγιος Ἰωσήφ Ὁ Ἡσυχαστής”, στά πλαίσια τῆς σειρᾶς ἐκδηλώσεων μέ τίτλο: “ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ”.

Στα πλαίσια της σειράς εκδηλώσεων «ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» την Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2021, στις 7:00 μμ., ο οσιολογιώτατος μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης μίλησε με θέμα: «Οι εξωγήινοι δαίμονες και ο Μεσσίας της Νέας Εποχής. Σχετικές πατερικές διδασκαλίες».

“Ὁ κατά Θεόν ζῆλος ἀπορρέει ἀπό τήν ἀγάπη πρός τό Θεό καί τή δημιουργία του καί μάλιστα συνιστᾶ ἕνα γεγονός ταύτισης τοῦ θελήματος τοῦ ἀνθρώπου μέ αὐτό τοῦ Θεοῦ”...

"Δεν διαφωνούμε με τον κ. Ιερόθεο ως προς το ότι πρέπει να εμπιστευόμαστε τις Συνόδους, αλλά με την προϋπόθεση ότι αυτές ακολουθούν πιστά τους Κανόνες και τα δόγματα της Αγίας Πίστης μας. "

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Καθηγητή κ.Κυριαζόπουλου για τα εκκλησιαστικά δρώμενα. Πολλά πράγματα γίνονται κατανοητά μέσα από τις αλήθειες που αναφέρονται.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών στοχοποιεί όσους αντιτίθενται και στηλιτεύουν τον σοδομισμό, αλλά και όσους στηρίζουν τον θεσμό και την αξία της οικογένειας.

Κάθε πασχαλινή Θεία Λειτουργία είναι αναμφισβήτητα μοναδική. Αυτή όμως που τελέστηκε το 1945 στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου, είναι ξεχωριστή στην ιστορία του ανθρώπινου γένους.

Δύο επιστήμονες εξηγούν το Μαρτύριο του Χριστού μας διαλύοντας κάθε αμφιβολία.

Oμιλία του μακαριστού πατέρα μας Αθανασίου Μυτιληναίου. Από τη σειρά Τα Πάθη και η Ανάσταση του Χριστού.

"Υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες, πως την ώρα που λειτουργούσε φώναζαν μικρά παιδιά από το εκκλησίασμα ότι βλέπουν τον παππά να μην πατά στη γη και να αιωρείται στον αέρα! Άλλα παιδιά έβλεπαν αγγέλους να συλλειτουργούν να τον παπα-Νικόλα! Ο ίδιος μάλιστα είχε αξιωθεί να ακούσει σε κάποια ολονυχτία ψαλμωδίες των αγγέλων! Η αγιότητά του ήταν ολοφάνερη!"

«Οἱ προ­ϋ­πο­θέ­σεις ἐ­νερ­γο­ποι­ή­σε­ως καί δι­α­τη­ρή­σε­ως τῆς Θεί­ας Χά­ρι­τος ἐν­τός μας, κα­τά τόν Ἅγιο Γέ­ρον­τα Ἐ­φραίμ Κα­του­να­κι­ώ­τη»

Από την αρχαιότητα και από τη σύγχρονη ζωή, οι Άγιοι μας δείχνουν τον δρόμο προς το άνοιγμα της καρδιάς και προς τους εχθρούς μας.

Στον Συναξαριστή της 27ης Φεβρουαρίου βρίσκουμε μιαν ιδιαίτερη ιστορία φιλίας και έχθρας. Από τον βίο του Οσίου Τίτου του Πρεσβυτέρου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου.

Πώς περιγράφεται ο Αντίχριστος από την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ο άγιος Πολύκαρπος επίσκοπος Σμύρνης, ο μεγάλος Αποστολικός Πατέρας, εκφράζει τη γνήσια αποστολική παράδοση της Εκκλησίας μας. Ταυτόχρονα λαμπρύνει, με το ηρωικό του Μαρτύριο, την χορεία των εκατομμυρίων πιστών, οι οποίοι επισφράγισαν με το αίμα τους την αληθινή πίστη και απέδειξαν με τον ηρωισμό τους, πως ο Χριστός μας, ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ήρθε στον κόσμο να διαλύσει τα μαύρα σκοτάδια του εφιαλτικού προχριστιανικού παρελθόντος και να χαρίσει τη σωτηρία σε όποιον θέλει να σωθεί!

Τα παιδιά των Χριστιανών έπαιζαν με τα παιδιά των ειδωλολατρών και μόλις ο ιερεύς κτυπούσε την καμπάνα για τον Εσπερινό, άφηναν το παιχνίδι και έτρεχαν στην Εκκλησία. Τα ακολουθούσαν όμως πάντοτε εννέα από τα παιδιά των ειδωλολατρών: ο Γουαράμ, ο Αταρνέρσε, ο Μπακάρ, ο Βάτσε, ο Μπατζίμι, ο Τάτσι, ο Τζουανσέρι, ο Ραμάζι και ο Παρσμάν.

Τριώδιο ονομάζεται το Λειτουργικό Βιβλίο της Εκκλησίας μας το οποίο περιλαμβάνει τους Ύμνους των Κυριακών, απο την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο πρίν την Τελετή της Αναστάσεως.

Πεντηκοστάρια της περιόδου του Τριωδίου σε μέλος Μπαλασίου Ιερέως και Νομοφύλακος.

https://www.youtube.com/watch?v=kIGq8uZtOTA

Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή.

"Ανάμεσα στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας υπάρχουν και πολλοί βασιλείς, αυτοκράτορες και μέλη των ανακτόρων, οι οποίοι δεν αλλοτριώθηκαν από την εξουσία.Ενέταξαν την εγκόσμια δόξα στη δόξα του Θεού και στη διακονία της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και ανακηρύχτηκαν άγιοι για την προσφορά τους στο εκκλησιαστικό σώμα. Μια από αυτούς υπήρξε και η αγία Πουλχερία, η ευσεβής Αυγούστα του Βυζαντίου".

Τό παρόν προέρχεται ἀπό ἰδιόγραφο κείμενο τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου πού ὑπεβλήθη τήν 20ῃ Ἰανουαρίου 1996, ἀπό τήν Συνοδική Ἐπιτροπή ἐπί τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας ὑπῆρξε Γραμματεύς, πρός τήν Ἱερά Σύνοδο. Τό πρωτότυπο κείμενο φέρει τήν ὑπογραφή τοῦ τότε Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Μητροπολίτου Μαρωνείας +Δαμασκηνοῦ. Ἀκόμη, τό παρόν εἶδε τό φῶς … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελληνική Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής – τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

"Ο Μεγαλομάρτυς όχι μόνο παρέμεινε αδιάσειστος στην πίστη του, αλλά έκαψε και το ναό της μητέρας των θεών Ρέας μετά του ειδώλου αυτής".

Η ζωή του π. Ηλία είναι στενά συνδεδεμένη με τη ζωή της εναρέτου συζύ­γου που του έδωσε ο Θεός, η οποία μοιράστηκε μαζί του όλες τις λύπες και τις χαρές.

"Η χειροτονία του Αγίου δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο. Στην περίπτωσή του είχαμε θεία συγκατάθεση που απεκάλυψαν οι θεοσημίες ευδοκίας κατά το τέλος της χειροτονίας. Σεισμός, αστραπές, βροντές, κατακλυσμιαία βροχή συμβαίνουν την ιερή εκείνη ώρα. Τα κανδήλια του ναού κινούνται, ενώ ένα από αυτά καταπίπτει. Μετά δε τη χειροτονία επικρατεί γαλήνη, ηρεμία, χαρά Θεού. Τα φυσικά αυτά φαινόμενα αποκαλύπτουν και μαρτυρούν την ευαρέσκεια του Θεού και τη θεία συγκατάνευση".

https://www.youtube.com/watch?v=TcFVfNv7br8&t=64s

Η οσία προσωπικότητα του αγίου Μελετίου είναι, πρέπει να είναι, το ζωντανό παράδειγμα για τους κληρικούς της Εκκλησίας μας.

Μια Βασίλισσα στην οποία η Ορθοδοξία οφείλει πολλά.

Όταν έμαθε ο ηγεμόνας Λουκιανός την χριστιανική δραστηριότητα του Ιερέως Χαραλάμπους, ωργίσθηκε πολύ. Έξαλλος από το κακό του, έστειλε στρατιώτες στην Μαγνησία να τον συλλάβουν και να τον φέρουνε μπροστά του. Πράγματι οι απεσταλμένοι του Λουκιανού φέρανε σιδηροδέσμιο τον γέροντα κληρικό μπροστά στον ηγεμόνα. Ήτανε τότε υπέργηρος. Εκατόν δέκα τριών (113) ετών.

Λεπτομέρειες για το χάραγμα που σχεδιάζουν οι Τράπεζες.

Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον Γέροντα: «Ποιο καλό πράγμα υπάρχει, για να το κάνω και να βρω ζωή μέσα σ’ αυτό;» Και είπε ο Γέροντας

Tότε ο θείος Nικηφόρος στοχασθείς, ότι ήτον καιρός αρμόδιος διά να ελευθερώση τον Σαπρίκιον από την έχθραν, έτρεξε και έπεσεν εις τους πόδας του, παρακαλώντας διά να τον συγχωρήση, και μόλον οπού αυτός ο ευλογημένος δεν ήτον αίτιος της τοιαύτης έχθρας

Μετά τις βραδινές προσευχές, ξάπλωσα λίγο να ξεκουραστώ στο αμυδρά φωτισμένο κελί μου, καθώς ήμουν κουρασμένος. Μπροστά από την εικόνα της Μητέρας του Θεού βρισκόταν κρεμασμένη η λαμπάδα μου. Δεν είχε περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα ένα θρόισμα. Κάποιος ακούμπησε τον αριστερό μου ώμο και με τρυφερή φωνή μου είπε: «Σήκω δούλε του Θεού Ιωάννη, και ακολούθησε το θέλημα του Θεού!»

"Τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ἕνα κείμενο τό ὁποῖο περιλαμβάνεται στό Τριώδιο καί διαβάζεται τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδή τῆν Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν. Εἶναι γνωστόν ὅτι διά μέσου τῶν αἰώνων παρουσιάσθηκαν διάφορες αἱρέσεις, οἱ ὁποῖες ἀρνοῦνταν τήν ἀποκαλυπτική ἐμπειρία καί, στήν πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας τήν φιλοσοφία καί τόν στοχασμό, ἀμφισβητοῦσαν τήν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας ἐπάνω … Συνεχίστε την ανάγνωση Το Συνοδικό της Ορθοδοξίας αναθεματίζει όσους προσβάλλουν τις ιερές Εικόνες και την αγία Πίστη μας.

Η πλάνη στους έσχατους χρόνους

Προς τον ταχυγράφο Ουαρό που παρευρισκόταν καθ’ όλη τη διάρκεια του μαρτυρίου του κοντά του, του είπε τα εξής: «Τέκνον μου, να μην αμελήσεις να γράψεις το μαρτύριό μου και την ημέραν της τελείωσής μου, προς οικοδομήν των Χριστιανών. Μετά το θάνατό μου, να πάρεις το σώμα μου και να το θάψεις στην πατρίδα μου, τα Ευχάϊτα. Χαίρε λοιπόν και ευφραίνου και πίστευε εις τον Χριστόν».

Υπήρξαν ηρωικές και άγιες οι μητέρες των Τριών Ιεραρχών. Αξίζουν ύμνοι και αίνοι και δοξαστικά για τους ευγενείς και ωραίους αγώνες τους, τις θερμές προσευχές τους, τη μεγάλη υπομονή στις πολλές θλίψεις τους, το ενάρετο και άγιο παράδειγμα.
Με όλα αυτά και πρώτα με τη Χάρη του Θεού, κατόρθωσαν να αναδειχθούν οι οικογένειές τους πνευματικά εργαστήρια Αγίων.

Είναι κοινός τόπος πλέον, ότι η ανθρωπότητα σήμερα βιώνει μια πρωτοφανή πνευματική αποστασία, που δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Ζούμε σε μια εποχή που έχει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των εσχάτων χρόνων, όπως αυτά έχουν προφητευθεί από το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου μας, από τους ιερούς συγγραφείς της Αγίας Γραφής και από αγίους και … Συνεχίστε την ανάγνωση ΤΑ ΠΟΙΚΙΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Επειδή θα δώσουμε λόγο για την αξιοποίηση των χαρισμάτων που μας δόθηκαν από το Άγιο Πνεύμα στο Βάπτισμα και το Χρίσμα μας.

Συλλογή βίντεο με ανάγνωση κειμένων από το "Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου".

Ἂν ὁ Μέγας Φώτιος δὲν προσέφερε αὐτὰ ποὺ προσέφερε, ἐκινδύνευαν οἱ Ἕλληνες νὰ ἐκλατινισθοῦν, νὰ φραγκέψουν, οἱ δὲ σλαβικοὶ λαοὶ ἢ θὰ ἐξισλαμίζοντο ἢ θὰ ἐξελατινίζοντο, μὲ συνέπεια νὰ εἶναι πολὺ διαφορετικὸς σήμερα ὁ χῶρος τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς.

Είναι συγκλονιστικό να διαβάζει κανείς σε κείμενα που γράφτηκαν πάνω από 2500 χρόνια πριν, για καταστάσεις που θυμίζουν -αν όχι φωτογραφίζουν...- το σήμερα. Οι πνευματικοί νόμοι δεν αλλάζουν, όσος χρόνος και αν περάσει. Και αν αντικαταστήσουμε τη φράση "τα είδωλα, τα οποία είχαν κατασκευάσει τα δάκτυλά των" με οποιοδήποτε κατασκεύασμα του σύγχρονου ανθρώπου το οποίο … Συνεχίστε την ανάγνωση «Θα σου πάρω τους δικαστές σου και τους στρατιωτικούς σου και τους πρεσβύτες σου και τους κυβερνήτες σου…»

Οι τρεις κατηγορίες αυτών που κερδίζουν τη Βασιλεία του Θεού.

"Οι έσχατοι μάρτυρες είναι πολύ πιο σπουδαίοι από τους πρώτους μάρτυρες, γιατί εκείνοι είχαν να παλέψουν με τα όργανα του σατανά, τότε με τον ίδιο τον διάβολο που θα είναι στο πρόσωπο του Αντιχρίστου".

Η Ελλάδα δεσμεύτηκε να ενσωματώσει τον ορισμό του αντισημιτισμού της ΔΣΜΟ ( Διεθνής Συμμαχία Μνήμης Ολοκαυτώματος ) στην νομοθεσία και την εκπαίδευση. Όταν αυτό συμβεί θα επέλθει η λογοκρισία βάσει νόμου – ενδεχομένως και η πλήρης κατάργηση- της Αγίας Γραφής, της Πατερικής Γραμματείας και των Λειτουργικών κειμένων.

Ακατάληπτον εστίν το τελούμενον εν σοί και αγγέλοις και βροτείς, μητροπάρθενε αγνή. Αγκαλίζεται χερσίν ο πρεσβύτης Συμεών τον του νόμου ποιητήν και δεσπότην του παντός.

Πανούργο δε και πολύμορφο είναι το ακάθαρτο αυτό πνεύμα της υπερηφάνειας· γι’ αυτό αγωνίζεται να υποδουλώσει τους πάντες και σε καθένα στήνει ιδιαίτερη παγίδα

Κατά το έτος 1821 μ.Χ., η Θεοτόκος είχε χαρίσει την πρώτη φανέρωση της θέλησής Της με την εμφάνισή της στο όνειρο ενός απλού γέροντα κηπουρού, του μπάρμπα Μιχάλη Πολυζώη καθοδηγώντας τον να πάει στο χωράφι του Αντωνίου Δοξαρά, να σκάψει και να βρει το εικόνισμά της. Η προσπάθεια όμως έμεινε άκαρπη και γρήγορα ήρθε η απογοήτευση και εγκαταλείφθηκε.

Κατά τους χρόνους της βασιλείας του Αλεξίου του Κομνηνού (1081 - 1118 μ.Χ.), ο οποίος διαδέχθηκε στη βασιλική εξουσία τον Νικηφόρο Γ’ τον Βοτενειάτη (1078 - 1081 μ.Χ.), έγινε στην Κωνσταντινούπολη φιλονικία ανάμεσα σε λόγιους και ενάρετους άνδρες. Άλλοι θεωρούσαν ανώτερο τον Μέγα Βασίλειο (1η Ιανουαρίου), χαρακτηρίζοντάς τον μεγαλοφυΐα και υπέροχη φυσιογνωμία. Άλλοι τοποθετούσαν ψηλά τον ιερό Χρυσόστομο (13 Νοεμβρίου) και τον θεωρούσαν ανώτερο από τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο και, τέλος, άλλοι, προσκείμενοι στον Γρηγόριο τον Θεολόγο (25 Ιανουαρίου), θεωρούσαν αυτόν ανώτερο από τους δύο άλλους, δηλαδή από τον Βασίλειο και τον Χρυσόστομο. Η φιλονικία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να διαιρεθούν τα πλήθη των Χριστιανών και άλλοι ονομάζονταν «Ιωαννίτες», άλλοι «Βασιλείτες» και άλλοι «Γρηγορίτες».

"Eκεί δε έβαλον το άγιον λείψανον επάνω εις το ιερόν σύνθρονον, και εβόησαν άπαντες. «Aπόλαβε τον θρόνον σου Άγιε".

"Ο Θεός από εμάς θέλει την προαίρεσή μας, την αγαθή μας διάθεση, που θα την εκδηλώνουμε με τον έστω και λίγο φιλότιμο αγώνα μας και την συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας. Όλα τα άλλα τα δίνει Εκείνος."

Θαρρώ δε θα ξεχάσω όσο ζω κείνο το νήπιο από τα Συναξάρια-σώθηκε άραγε το όνομά του ή χάθηκε στους αιώνες;...δε θυμάμαι...- που αρνιότανε ν' αφήσει τον Χριστό και το έβαλαν οι δήμιοι στο ξύλο να του κόψουν με τη σπάθα το κεφάλι, μπροστά στης μάνας του τα μάτια. Κείνο φοβήθηκε για λίγο, σήκωσε ανήσυχο το κεφάλι από το ξύλο, μα η μάνα του το ησύχασε με ένα χάδι και απαλά ακούμπησε με το ίδιο της το χέρι ξανά το κεφαλάκι του κάτω, να κοπεί για του Χριστού το Όνομα. Κι ειρήνευσε μετά ο μικρός -στα μάτια των ανθρώπων μικρός, ενώπιον του Θεού μεγάλος- και σε λίγο πέταξε η ψυχούλα του ελεύθερη με τους Αγγέλους.